Aplikante

Minsan may nakausap ako, nasambit nya ang mga salitang ito,

::Ang hirap maging aplikante no?
sinagot ko lang s’ya ng pagtungo.

Di ko kasi alam kung ano ang isasagot ko nun. Pareho kasi kami nararamdaman. Nakarami na ng buntong hininga. Ayun ang buhay ay buhay pa din. Nakakapressure lalo na pag inaasahan ka ng iyong mga magulang, lalo na pag iisipin pang di na sila bata, balang araw gusto naman nila mamahinga at maranasang guminhawa, at bilang anak syempre gusto ko din yun. Gusto ko nga ibigay sa kanila ang ganung buhay sa lalong madaling panahon. Gusto ko na ako naman ang magsilbi sa kanila.

Ito lang naman ang mga bagay na nagpapalakas ng loob ko sa muli kong pag-aapply. Minsan nakakapanghina ng loob. Super down na ang feeling ko. Wala masabihan dahil ayoko sila bigyan pa ng ikakabahala. Hayy buhay, yan ang mga naisasambit ko sa bawat araw na lumilipas. Nag-iintay ng tawag.

Naalala ko pa, sabe ko sa aking kaibigan
::wag ka ngang nega! Mag-intay ka lang at tatawag din yan.

Makalipas ang ilang araw.. sabi nya sakin.
:: Tignan mo ikaw, sinsabi mo sakin mag-intay ako tapos kaw naman ngayon ang nega.

Sa isip isip ko, oo nga noh. Masyado lang ako nag-iisip.

Sabe ko pa nun sa kaibigan ko pagkatapos ng exam sa isang bangko,,
::Lam mo ba nagkukwentuhan nga ung dalawang katabi ko pagkatapos ng exam, habang ako naman di makapagsalita. Kabado kasi ako baka di ako pumasa. Tsaka nakikinig lang ako. Tahimik lang ako kasi nagdadasal ako!!

Sabay tawa naman ng aking kaibigan. “Ayos!” Yan ang naisambit nya!

Sabe pa sakin,
::Ano ka ba, ganun talaga may pressure pero ok lang yan at least may ginagawa ka no.

Sa isip isip ko ulet. Oo nga may ginagawa nga ako sana naman magbunga na..huhu.. (hehe talagang may ganun).

Ilang araw makalipas, tinawagan na ang aing kaibigan. Tuwang-tuwa at ipinaalam agad sakin. Sabe nya,,
::Jhun, sabay na tayo uuwi. (hehe sabay kasi kmi nag-apply sa pareho lugar)

Sa isip ko, sarap naman pakinggan non. Parang totoo na! (Pero sa totoo di pa namin sure ang application namin).

Tamang bolahan lang kami nung kaibigan ko. Nagpapakapositibo. Nagpapalakas ng loob. Saluhan sa kanya-kanyang kanegatibuhan sa sarili.

Di ako susuko! Yan ang dapat kong buhayin ulit sa sarili ko. Nakakawala kasi ng lakas ng loob minsan. Pero un nga di ako susuko!

what’s next?

What’s next ito ang tanong na unang maiisip kapag ikaw ay isang graduating student. Ano na nga ba pagkatapos ng graduation? Makahanap na ba agad ng trabaho? O magiging tambay muna at magiging tagalinis ng bahay nyo? hehe..

How sad na parang wala akong pic at makikigrab lang ako sa mga klasmeyt(dati hehe) ko ng mga picture nung graduation day.

Di kasi ako nagkaroon ng pagkakataon na makuha ang camera sa mama ko..

Di bale ang mahalaga graduate na ako.. Thank God! hehe.. Yun nga lang konti lang ang picture ko non with my friends.. haiz. naturingan pa naman na last day yun at isa sa pinakamahalagang pangyayari sa buhay ng isang graduate..

Ngayong tapos na ako sa pag-aaral, kailangan na akong maghanap ng trabaho. Aaminin ko na kinakabahan ako.. Pero kailangan harapin ko ito para na rin sa katuparan ng aking mga pangarap. Sasabak na sa totoong mundo. Real world nga kung tawagin. Kung saan kailangan kumayod ng kumayod para kumita ng sariling pera at lalo pang mapagyaman ang sariling kaalaman at kamalayan.

Etoh nga at inupdate ko na ang resume ko.

Tapos lalakarin na ang mga dapat lakarin(TOR, diploma).

Ayoko din kasing mabakante gusto ko agad sumabak. Sana lang ako ay agad na matanggap. Tulad nga ng sabi ko para ito sa katuparan ng aking mga pangarap.

Kaya ko toh! Simula pa lang ulit ito ng bagong kabanata ng aking buhay.